"Descortesía del suicida", Carlos Vitale /"Αγένεια του αυτόχειρα", Κάρλος Βιτάλε

Descortesía del suicida

Carlos Vitale

DESCORTESÍA DEL SUICIDA

En la estación de Can Boixeres una mujer protestaba por la detención de los trenes. En la estación de Sants un hombre se había arrojado a las vías. En la estación de Can Boixeres una mujer protestaba por los constantes suicidios en las horas de máxima afluencia de público.

 

LA PUERTA CONDENADA

De niño, en el barrio, se relataba la aventura de un vecino que había sobrevivido a un naufragio flotando durante una semana sobre una puerta. Desconozco quién era e incluso si la peripecia acaeció de verdad, pero no dejo de meditar en ese hombre, azul y agua, negro y agua, asido a una puerta por la que no es posible huir.

SUS RAZONES TENDRÁ

Por algo será que el espejo me devuelve la imagen.
 

DEMASÍA

¿Cómo es posible que todos los años hayan sido el peor año de mi vida?

QUIEN PAGA MANDA

Mi peluquero insiste en que no me estoy quedando calvo.

GATO POR LIEBRE

Estoy harto de los antipáticos que se hacen pasar por tímidos.

IL PENSIERO DEBOLE

Una vez encima de las torres de la Sagrada Familia no encontrábamos a Peppino. Bajamos preocupados, pero ocurrió que no había subido porque se le había terminado la cinta de la cámara, y si no lo podía filmar ¿para qué quería verlo?

MOEBIUS

A los once años comprendí que nunca sería un gran pintor. A los catorce, que nunca sería un gran futbolista. A partir de entonces he estado abierto a toda clase de decepciones.

                                                                        Αγένεια του αυτόχειρα

                                                                              Κάρλος Βιτάλε

                                          

ΑΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΧΕΙΡΑ

Στο σταθμό Καν Μποσέρες μια γυναίκα διαμαρτυρόταν γιατί δεν έρχονταν τα τρένα. Στο σταθμό Σαντς ένας άντρας είχε πέσει στις γραμμές. Στο σταθμό Καν Μποσέρες μια γυναίκα διαμαρτυρόταν για τις συνεχείς αυτοκτονίες τις ώρες αιχμής.

Η ΣΦΡΑΓΙΣΜΕΝΗ ΠΟΡΤΑ

Όταν ήμουν παιδί, στη γειτονιά, εξιστορούσαν την περιπέτεια ενός γείτονα που είχε επιβιώσει από ναυάγιο επιπλέοντας για μια βδομάδα πάνω σε μια πόρτα. Δεν ξέρω ποιός ήταν αλλά ούτε κι’ αν το γεγονός πραγματικά συνέβη, δεν παύω όμως να σκέφτομαι εκείνο τον άνθρωπο, μπλε και νερό, μαύρο και νερό, γαντζωμένο στη  πόρτα από την οποία δεν έχει κανένα περιθώριο διαφυγής.

ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ

Κάποιος λόγος θα υπάρχει που ο καθρέφτης μού επιστρέφει την εικόνα μου.

ΥΠΕΡΒΟΛΗ

Πώς είναι δυνατόν κάθε χρονιά να είναι η χειρότερη χρονιά της ζωής μου;

ΌΠΟΙΟΣ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΚΑΝΕΙ ΚΟΥΜΑΝΤΟ

Ο κουρέας μου επιμένει ότι δεν  έχω αρχίσει να κάνω φαλάκρα.     

ΦΥΚΙΑ ΓΙΑ ΜΕΤΑΞΩΤΕΣ ΚΟΡΔΕΛΕΣ

Βαρέθηκα τους αντιπαθητικούς που παριστάνουν τους ντροπαλούς.

IL PENSIERO DEBOLE

Φθάνοντας πάνω στους πύργους της Σαγράδα Φαμίλια δεν συναντήσαμε τον Πεπίνο. Κατεβήκαμε ανήσυχοι, αλλά τι είχε γίνει; δεν είχε ανεβεί γιατί του είχε τελειώσει το φιλμ της κάμερας, και αφού δεν μπορούσε να το τραβήξει, δεν είχε κανέναν λόγο να το δει.

MOEBIUS

Στα ένδεκά μου χρόνια κατάλαβα ότι ποτέ δεν θα γινόμουν μεγάλος ζωγράφος. Στα δεκατέσσερα, ότι ποτέ δεν θα γινόμουν μεγάλος ποδοσφαιριστής. Από τότε είμαι ανοιχτός σε κάθε είδους απογοητεύσεις.

ΒΙΤΑΛΕ, Κάρλος  (Μπουένος Άιρες, 1953). Ποιητής, διηγηματογράφος και μεταφραστής ποίησης από τα ιταλικά και τα καταλανικά στα ισπανικά. Σπούδασε ισπανική και ιταλική φιλολογία. Ζει στη Βαρκελώνη από το 1981. Δημοσίευσε μεταξύ άλλων :Unidad de lugar(2004), Fuera de casa(2004).[1]

---

[1] http://carlosvitale.blogspot.com/

Η μετάφραση είναι προϊόν των σεμιναρίων λογοτεχνικής μετάφρασης του ισπανικού τμήματος του ΕΚΕΜΕΛ. Συμμετείχαν οι σπουδάστριες Χρυσούλα Κλήμη και Ματθίλδη Σιμχά, υπό την εποπτεία του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου.

ΒΙΤΑΛΕ, Κάρλος (2012). Η αγένεια του αυτόχειρα. Μετάφραση: Αλεξάνδρα Γκολφινοπούλου. Επιμέλεια: Kωνσταντίνος Παλαιολόγος, Νίκος Πρατσίνης. Αθήνα: Instituto Cervantes. ISBN 978-960-8334-23-6